امام سجاد « ع » نيز پيكر امام را دفن كرد ، با انگشت روى قبر پدر نوشت : « هذا قبر الحسين بن على بن ابى طالب ، الّذى قتلوه عطشانا » . از آب هم مضايقه كردند كوفيان * خوش داشتند حرمت مهمان كربلا بودند ديو و دد همه سيراب و مىمكيد * خاتم ز قحط آب ، سليمان كربلا « 1 » * * * بسيار گريست تا كه بىتاب شد ، آب * خون ريخت ز ديدگان و خوناب شد ، آب از شدّت تشنه‌كامىات ، اى سقّا * آن روز ز شرم روى تو آب شد ، آب « 2 » * * * آب ، شرمندهء ايثار علمدار تو شد * كه چرا تشنه از او اينهمه بىباك گذشت بود لب تشنهء لبهاى تو صد رود فرات * رود بىتاب ، كنار تو عطشناك گذشت بر تو بستند اگر آب ، سوارانِ سراب * دشت دريا شد و آب از سر افلاك گذشت « 3 » آب ، رمز طلب و تشنگى و الگوى عطشهاى حيات‌بخش است و آنان كه از آب هم استغنا و بىنيازى نشان مىدهند و تشنگى را طالبند ، به آب حيات و سيرابى جان مىرسند . به گفتهء مولانا : آب كم جو تشنگى آور به دست * تا بجوشد آبت از بالا و پست - فرات ، سقايى ، عطش ، مشك ، بستن آب آتش زدن خيمه‌ها از جنايتهاى سپاه عمر سعد ، آتش زدن خيمه‌هاى امام حسين « ع » و اهل بيت او در روز عاشورا بود . پس از آنكه امام به شهادت رسيد ، كوفيان به غارت خيمه‌ها پرداختند ، زنها را از خيمه‌ها بيرون آوردند ، سپس خيمه‌ها را به آتش كشيدند . اهل حرم ، گريان و پا برهنه در دشت پراكنده شدند و به اسارت در آمدند . « 4 » امام سجاد « ع » در ترسيم آن صحنه فرموده است : به خدا قسم هرگاه به عمه‌ها و خواهرانم نگاه مىكنم ، اشك در چشمانم مىدود و به

--> ( 1 ) - محتشم كاشانى . ( 2 ) - سهرابىنژاد . ( 3 ) - نصر الله مردانى . ( 4 ) - بحار الأنوار ، ج 45 ، ص 58 .